W Polsce przyjął się i nadal w mowie potocznej używany jest podział stali odpornych na korozję na:

1. nierdzewne
   
2. kwasoodporne

zgodnie z normą PN-71/H-86020 "Stal odporna na korozję (nierdzewna i kwasoodporna) – Gatunki"

Obecenie podział stali odpornych na korozję przyjęty został w normie PN-EN 10088: 1998 „Stale odporne na korozję – Gatunki“. Według tej normy nazwa "stal nierdzewna" obejmuje wszystkie rodzaje stali odpornych na korozję, a więc zarówno dotychczasowe stale nierdzewne jak i stale kwasoodporne.

Należy zwracać uwagę na te różnice w nazewnictwie, aby uniknąć nieporozumień.

Najbardziej rozpowszechnione są stale chromowo-niklowe austenityczne gatunku wg normy PN-EN 10088:

1. 1.4301 (dawne: PN: 0H18N9 lub wg norm USA: AISI: 304) zawierające około18% chromu i 8% niklu
   oraz
   
2. 1.4306 (dawne 00H18N10 lub AISI: 304L)

Przy występowaniu zanieczyszczonej atmosfery miejskiej i przemysłowej oraz na terenach nadmorskich konieczne jest stosowanie stali chromowo-niklowych z dodatkiem molibdenu:

1. 1.4404 (dawne 00H17N14M2 lub AISI - 316L).